บทที่ 14 ค่อยสมกับเป็นการมาสวมร่างหน่อย [3]

“ไหนขอดูหน่อยที่ได้ยินเมื่อสักครู่คืออะไรกันแน่”คนออกไปแล้วเจียงรั่วอี้จึงหันมาสนใจสิ่งที่ได้ยินระหว่างกำลังปลุกพลัง เป็นคำพูดแปลกประหลาดที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นในหัว

“ถ้าจำไม่ผิดเหมือนจะเรียกใช้งานด้วยความว่า...ระบบช่วยเหลือ”ทันทีที่เอ่ยปากพูดหน้าต่างโปร่งแสงพลันปรากฏขึ้นตรงหน้า นัยน์ตาดอกท้อเบิกกว้างอย่างตกตะลึง

“นะ...นี่ระบบจริง ๆ เหรอ ระบบที่ตัวเอกมักจะมีกัน!”หญิงสาวกระโดดโลดเต้นด้วยอาการปลื้มปลิ้ม จ้องหน้าจอสี่เหลี่ยมโปร่งแสงอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

อย่างนี้สิ ต้องให้มันได้อย่างนี้! แบบนี้ค่อยสมเป็นผู้สวมร่างหน่อย

สองมือเท้าสะเอวสีหน้าเบิกบานยิ้มกว้างจนปากจะฉีกไปถึงหู“ถือว่าทำได้ ถือว่าทำถึง ขอบคุณท่านเทวดามากนะเจ้าคะที่มอบของดี ๆ อย่างนี้ให้ข้า”

โค้งขอบคุณเสร็จเจียงรั่วอี้ก็หันมาสนใจระบบตรงหน้า เธอต้องใช้ความพยายามเป็นอย่างมากในการกดข่มความรู้สึกยินดีปรีดาภายในอก หัวใจเต้นรัวเร็วจนได้ยินออกมาด้านนอก

“หน้าต่างค้นหา วิชาฝึกปราณ คู่มือการหลอมโอสถ สรรพคุณของพืชวิญญาณ ศิลาวิญญาณ...”ยิ่งเปิดอ่านดวงตางดงามยิ่งเบิกกว้างขึ้นเรื่อย

นี่มันของมีประโยชน์ต่อนางทั้งหมดเลยนี่!

“สุดยอด สุดยอดเกินไปแล้ว! คงไม่ใช่ว่าอยากได้อะไรก็สามารถหาในนี้ได้เลยใช่ไหม แล้วต้องทำยังไงถึงจะนำออกมาได้ล่ะ”หญิงสาวกวาดตามองหาวิธีใช้งานหน้าต่างตรงหน้า

“วิธีการใช้งานระบบและคุณสมบัติของผู้ถือครอง ? อะไรละนั่น”ว่าพลางยื่นปลายนิ้วจิ้มเบา ๆ

“โอ๊ะ! ใช้งานแบบนี้เองสินะ เหมือนหน้าจอโทรศัพท์ของโลกเดิมเลย”

ดวงตาดอกท้อกวาดตาอ่านข้อกำหนดและวิธีการใช้งาน

รูปแบบของระบบไม่ซับซ้อนเข้าใจง่าย หลัก ๆ คือไม่ว่าอะไรในโลกใบนี้เจียงรั่วอี้สามารถซื้อได้หมด แต่สิ่งสำคัญคือเธอต้องมีคุณสมบัติในการเข้าถึง ซึ่งคุณสมบัติที่ว่าก็คือความสามารถในการหลอมโอสถของเธอ ยิ่งมีความสามารถมากความสามารถในการเข้าถึงจะยิ่งสูงตามไปด้วย

ส่วนวิธีการใช้งานนั้นไม่ยาก แค่เลือกสิ่งที่ต้องการแล้วใส่เงินเข้าไปที่ช่องด้านล่างก็จะได้รับสินค้าตามต้องการ คล้าย ๆ การสั่งของออนไลน์แต่เก็บเงินก่อนไม่มีเก็บปลายทาง

“ถ้าอย่างนั้นขอซื้อพืชที่ใช้สำหรับรักษาพี่ใหญ่และโอสถระดับหก”

‘ขออภัยสิทธิ์การเข้าถึงต่ำเกินไปไม่สามารถสั่งซื้อรายการที่เลือกได้ โปรดเลื่อนระดับความสามารถเพื่อยกระดับการเข้าถึง’

เสียงแข็ง ๆ ของผู้หญิงดังขึ้นในหัว

“โอ๊ะ ?! มีเสียงพูดดด้วย”

‘ยินดีที่ได้รู้จัก ระบบช่วยเหลืออีอีจะมาทำหน้าที่ดูแลช่วยเหลือโฮสต์’

“โอ้ หมายความว่าอีอีจะมาช่วยอำนวยความสะดวกทุกอย่างให้กับฉันใช่ไหม ?”

‘เพียงแค่บางเรื่องไม่ใช่ทุกอย่าง ถ้าให้ระบบช่วยทุกอย่างแล้วโฮสต์จะทำอะไร’

เอ๊ะ ? ทำไมจู่ ๆ ถึงรู้สึกว่าหัวคิ้วกระตุกกันนะ

เจียงรั่วอี้จ้องมองหน้าจอตรงหน้า อยู่ ๆ ก็รู้สึกว่าชีวิตต่อจากนี้อาจจะมีเรื่องน่าปวดหัวเข้ามาไม่พัก

“เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นระบบช่วยตอบคำถามได้ไหม”

‘รบกวนโฮสต์ถามสิ่งที่ต้องการมาได้’

“เอ่อ...คือที่บอกว่าสิทธิ์การเข้าถึงต่ำหมายความว่ายังไงเหรอ”

‘ตอนนี้ระดับนักหลอมโอสถของโฮสต์คือระดับหนึ่ง สิทธิ์การเข้าถึงต่ำเตี้ยเรี่ยดินจนน่าสงสาร จึงไม่สามารถเข้าถึงสิ่งที่ต้องการได้ แต่เห็นแก่ที่เปิดใช้งานระบบครั้งแรก จะมอบสิทธิ์ พิเศษให้หนึ่งศิษย์ โดยเลือกจากหนึ่งในสองข้อ หนึ่งอัพเกรดสิทธิ์การเข้าถึงให้สูงขึ้นหนึ่งระดับ สองเลือกซื้อโอสถระดับใดก็ได้ในร้านหนึ่งรายการ’

คนที่เมื่อสักครู่คิ้วกระตุกเพราะรู้สึกเหมือนโดนด่าแบบเนียน ๆ สดใสขึ้นมาทันทีหลังได้ยินว่าสามารถอัพเกรดหรือเลือกซื้อโอสถระดับใดก็ได้ในร้าน แบบนี้ความหวังที่จะรักษาเจียงเฟยหยาก็ไม่ริบหรี่เกินไปแล้ว

“ฉันอยากได้โอสถที่ช่วยรักษาอาการบาดเจ็บของเจียงเฟยหยาไม่ทราบว่ามีหรือไม่ ?”

‘เพื่อให้การซื้อขายเป็นไปอย่างชอบธรรม รบกวนโฮสต์หันสายตามองเป้าหมายที่ต้องการรักษา’

คนฟังไม่เข้าใจแต่ก็ยอมทำตาม

ทำไมการค้นหาถึงต้องมองด้วยนะ

ทว่าหลังจากสายตาตกอยู่บนตัวเจียงเฟยหยาความสงสัยของนางก็ถูกไขจนกระจ่าง ดวงตาของเธอที่มองเห็นอะไรเป็นปกติเหมือนคนอื่นตอนนี้กลับมีข้อมูลอาการบาดเจ็บและการวินิจฉัยโรคปรากฏขึ้นตรงหน้า

นี่มัน...ความสามารถพิเศษบ้าอะไรกัน!! ถ้ามีความสามารถนี้ไม่ว่าจะมีหรือไม่มีความรู้ในการรักษาก็สามารถตามหาพืชวิญญาณและโอสถมารักษาได้อย่างถูกต้องเลยไม่ใช่เหรอ!

สุดยอด! ยอดเยี่ยม! เกรียงไกร อยากได้ความสามารถนี้!

‘เนื่องจากระดับผู้ถือครองต่ำเกินไป ความสามารถของ ดวงตาแห่งความจริงจึงถูกปิดกั้น เมื่อโฮสต์กลายเป็นนักหลอมโอสถระดับสี่ถึงจะสามารถเปิดใช้งานความสามารถนี้ได้อีกครั้ง’

“...”ระบบอ่านความคิดเธอได้ใช่ไหม อีกฝ่ายรู้ใช่ไหมว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่!

‘ระบบและโฮสต์เชื่อมต่อกันสมบูรณ์จึงสามารถรับรู้ความคิดของโฮสต์ได้ แต่เมื่อใดที่โฮสต์เก่งกาจขึ้นกว่านี้จะสามารถปิดกั้นความคิดไม่ให้ระบบรับรู้ได้’

“รู้แล้วว่าความสามารถต่ำ จะย้ำอะไรนักหนา ก็พึ่งปลุกพลังได้ไหมล่ะ คนพึ่งปลุกพลังได้จะให้เก่งขนาดไหนกัน!”

‘ตามนิสัยของมนุษย์มักจะมีแรงฮึดสู้เมื่อโดนดูถูก’

“...”อยากจะรู้เหลือเกินว่าไปได้รับชุดความคิดนี้มาจากไหน แม่จะไปเคาะกะโหลกคนสั่งสอนสักหน่อย เผื่อระบบจะทำตัวดีขึ้นมากกว่านี้

‘เนื่องจากสิทธิ์การเข้าถึงต่ำ’

“พอแล้ว! รีบ ๆ หาโอสถที่สามารถรักษาอาการบาดเจ็บของพี่ใหญ่ให้สักทีเถอะ”ขืนยังพูดต่อก็คงไม่พ้นได้ยินคำพูดดูถูกจากระบบอีกเป็นแน่

เธอไม่อยากได้ยินคำพูดพวกนั้นแล้ว! คอยดูเถอะแม่จะรีบ ฝึกฝนให้เก่ง เอาให้ระบบไม่มีโอกาสด่าว่าเธอระดับต่ำอีก!

‘ค้นหาโอสถสำหรับรักษาอาการบาดเจ็บภายในขั้นรุนแรง เส้นลมปราณเกิดรอยร้าวเสร็จสิ้น โอสถระดับเจ็ดย้อนคืน คุณสมบัติช่วยรักษาอาการบาดเจ็บภายในทั้งหมดซ่อมแซมเส้นลมปราณที่เสียหายให้กลับมาเป็นปกติเหมือนไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน หนึ่งขวดบรรจุทั้งหมดสิบเม็ด’

“เยี่ยมไปเลย!”หลังได้ยินคุณสมบัติดวงตาดอกท้อพลันเปล่งประกายขึ้นมาทันที ทว่าหลังได้ยินประโยคถัดมาหัวคิ้วงดงามถึงกับกระตุก ใบหน้าแข็งค้าง

‘ราคาต่อขวดอยู่ที่หนึ่งแสนตำลึง ส่วนลดสำหรับการสั่งซื้อครั้งแรกเก้าส่วน เหลือเพียงหนึ่งหมื่นตำลึง โปรดชำระราคาสินค้าก่อนรับสินค้า’

“หนึ่งหมื่นตำลึง! ไม่ปล้นกันไปเลยละ!”ถึงแม้หนึ่งหมื่นตำลึงสำหรับตระกูลใหญ่จะไม่ใช่เงินจำนวนมากมายอะไร แต่สำหรับตระกูลเจียงเจียงรั่วอี้ไม่มั่นใจเลยว่าบิดาจะสามารถควักเงินหนึ่งหมื่นตำลึงนี้มาให้ตนได้ไหม

ก่อนหน้าลั่นวาจาไว้เสียดิบดีว่าจะหาทางรักษาพี่ใหญ่ ก้าวแรกก็ต้องผลาญเงินไปหนึ่งหมื่นตำลึงแล้ว

‘เนื่องจากระบบมีการป้องกันการทุจริตจึงไม่อนุญาตให้ขายในราคาที่สูงกว่านี้’

“...”จะบอกว่าถ้าระบบอนุญาตจะขายราคาสูงกว่านี้เหรอ แค่นี้ก็แพงมากแล้ว!

‘ยาสำหรับรักษาหนึ่งชีวิตเงินหนึ่งหมื่นตำลึงไม่ถือว่าแพง’

“...”เจียงรั่วอี้หมดคำจะพูดแล้ว

หญิงสาวทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินคอตกออกจากห้องมุ่งหน้าสู่เรือนหลักของบิดา

ได้! ในเมื่อระบบเรียกราคาสูงถึงหนึ่งหมื่นตำลึงเธอก็จะไปหามาให้ได้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม!

คอยดูเถอะ ถ้าเกิดยาที่ซื้อมาในราคาสูงไม่ได้ผลนะ ตนจะบ่นให้ระบบหูชาไปเลย!

บทก่อนหน้า
บทถัดไป